Dronten, onderwijscampus

De campus is geen dood gebied waar noodzakelijkerwijs een school staat, maar een park waarin omgeving en gebouw op elkaar reageren. Het park stimuleert leerlingen, biedt interessante plekken, is geïntegreerd in het onderwijs (biologie, beeldende vorming etc.) en is de natuurlijke omgeving waarin leerlingen elkaar ontmoeten en pauzeren. Kortom, het park en het gebouw reageren maximaal op elkaar en werkt als een spons die opzuigt en weer voedt.

Vanuit voorgaande noties is het concept ontstaan onder het motto; ontmoeten in een metaforisch (onderwijs)landschap van verleden, heden en toekomst. Hierbij vatten we het landschap op als een sponslaag die zich binnen de school vertaald in de ontmoetings- en ontsluitingszones binnen het gebouw. Deze spons is een metafoor voor het opzuigen van betekenissen, informele ervaringen, ruimtelijke ervaringen en sociale vaardigheden die inwerken op leerlingen.